Okolice Krynek to region, gdzie kiedyś zamieszkiwali, osadzeni tam przez Sobieskiego, Tatarzy polscy.  Nie zostało po nich wiele - kilka rodzin o wschodnim typie urody, dwa meczety, kilka cmentarzy. Autorzy dotarli do dworu w Górkach, wybudowanego przez Samuela Mirżę Krzeczkowskiego jako centrum sporych włości. W artykule przedstawiają losy majątku aż do dzisiaj, kiedy dwór stoi prawie pusty mimo remontu przeprowadzonego w 1996 roku przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa po monitach syna ostatniej właścicielki.

Jerzy Żurawski opublikował artykuł w całości poświęcony zamkowi w Janowcu Lubelskim. Położony jest on na skarpie Wisły, naprzeciw Kazimierza. Wybudowany na początku XVI wieku i przebudowywany w ciągu wieków XVI, XVII i XVIII był siedzibą trzech wielkich rodów polskich: Firlejów, Tarłów i Lubomirskich. W pracach architektonicznych brali udział czołowi twórcy tych czasów, pełniący także funkcję budowniczego królewskiego, tacy jak Santi Gucci, Tylman z Gameren i prawdobodobnie Giovanni Battista Falconi. Historia zamku nie jest jednak głównym teamtem artykułu. Jerzy Żurawski, oprócz pracy w zawodzie architekta, interesuje się również szeroko rozumianą konserwacją zabytków. Tym razem przykład Janowca stał się pretekstem do rozważań nad granicami ingerencji konserwatorskiej. Pasjonujące to rozważania i jakże potrzebne w warunkach polskich. Czy można zabytek zachowany tylko w ruinie odtworzyć na podstawie badań archeologicznych? Jak zachować jego autentyzm? Czym różni się restauracja zabytku od jego rekonstrukcji? I jak ma się do tego Karta Wenecka? Po odpowiedzi odsyłam Was do wydania papierowego. Naprawdę warto wydać 2,5 zł choćby dla tego jednego tekstu.

Czy wiecie co to jest archeologia wiejska? Ja też nie wiedziałem aż do przeczytania tekstu Zdzisława Skroka. Chodzi o wnioskowanie o losach jakiegoś miejsca (w tym przypadku jednej z dolin Beskidu Niskiego) na podstawie obserwacji krajobrazu, naturalnego tylko na pozór.

Kolejne fale osadnictwa ludzkiego przypływały tu, zwabione korzystnymi warunkami naturalnymi, i odpływały na skutek wojen, zmian granic, czystek etnicznych, klęsk żywiołowych czy też zwykłej biedy. Zawsze zostawiały po sobie ślad: zasadzony ludzką ręką zagajnik, układ miedz na zboczach, grupy starych drzew na miejscu dawnych zabudowań, droga w dolinie. Wystarczy tylko się rozejrzeć.